Na de Bartholomeusnacht liet de paus een "Te Deum" zingen.

In 1572 trad de leider van de Hugenoten in het huwelijk met de zuster van de koning van Frankrijk. Dit geschiedde onder invloed van de Coligny, die oorlog met Spanje wilde, om de Nederlanden te helpen. De regentes wilde aan deze invloed op de jonge koning een einde maken, door tijdens de bruiloft de Guises, die de dood van hun vader wilden wreken, een aanslag op de Coligny te laten plegen, die echter mislukte. 4000 gewapenden van de Hugenootse adel waren op de bruiloft aanwezig. Een nieuwe burgeroorlog dreigde. Ten einde raad werden toen enige dagen na het huwelijk de Coligny en vele aanhangers vermoord. Dit geschiedde in de nacht van de feestdag van St. Bartholomeus. Daarom spreekt men van de St. Bartholomeusnacht, ook wel Parijse Bloedbruiloft genoemd. Ook het gepeupel raakte in beweging. In Parijs vielen 2000 slachtoffers, buiten Parijs 5000. Het was werkelijk afschuwelijk. Uit schaamte maakte men toen de paus wijs, dat een samenzwering van de protestanten tijdig ontdekt en gestraft was, zonder te vermelden wat men zelf gedaan had. De paus liet toen het gebruikelijke danklied "Te Deum" zingen.