De Roomsen vloeken veel.

Niet alles wat men vloeken noemt is vloeken. Vloeken is van God, werkelijk gemeend, kwaad over zichzelf of een ander afroepen. Bij vele krachttermen, die men vloeken noemt, zit deze bedoeling niet voor. Het zijn bastaardvloeken, een vervorming der woorden, waarin de naam van God en het kwaad, dat men toewenst, bijna niet meer te herkennen zijn. Bijv. p.v.d. wat oorspronkelijk betekende: "God verdoeme mij.".

Of de katholieken echte vloeken meer gebruiken dan de protestanten, is moeilijk uit te maken. Goede katholieken en protestanten doen zoiets echter niet, ook geen bastaardvloeken. Maar wel is zeker, dat in echt protestantse streken, zeker tot in de zestiger jaren, de protestanten, zelfs reeds op jeugdige leeftijd, zich veel meer schuldig maakten aan zedeloze taal dan de katholieken.